RSS

Aylık arşivler: Aralık 2017

kime yükseliyor bu

 

– Yeni yılda ne yapıyorsunuz?

– Valla biz bir şey yapmıyoruz, beklentim kendisinden yana; yeni yıl bir şeyler yapar diye umuyorum.

Bende ki durum bu! Bitmeye yüz tutmuş yılla da ilişkim bu şekildeydi. Beklentiyi düşük tutmuştum. Ne olduğunu tam anlayamadan geçip bitti. Yani tadı damağımda kalan bir tarafı olmadı, olamadı.

Son günlerde görüşüp konuştuğum herkeste olan yeni yıl ruhu bir bana giremedi anlayacağınız. Noel Baba’yı kıçına takan bırakmış kendini coşkunun kucağına. Bir telaş pür telaş. Bende isterdim aslında öyle coşkudan coşkuya koşayım, biraz salak avare yaşayabileyim, takmayayım takıştırmayayım, geyiğin boynuzu elimde, noel babanın şapkası kafamda falan yaşayayım. Hayır tam kıvamına girer gibi oluyorum kafama bir balyoz iniveriyor; ‘ höt kendine gel hayatın gerçekleri var, sen hâlâ Noel Baba’ya inanıyor musun! ‘ diyerekten. Bozdular içimi de, dışımı da. Sabah spora giderken görseldekiler karşıladılar beni sokakta:

-Hadi len oradan kandırıp kandırıp duruyorsun yıllardır, hediyey miş, yenilik miş, süpriz miş diye diye bacasız evlerin kapılarında bekletip durdun GH. ‘Bekletene değil bekleyene bak’ diyorsan eğer o geğikler de sana girsin.” dedim içimden.

Ama kesin benim kanda bir şey, ayarda kaçıklık var. Dün Serkant Abimle (kuzen ) yazıştık, özlediğim eski günlerimizden bahsettim. Mesajıma da ‘Gün gelecek sığınacak bir yer bulup bu sonuçsuz devinimden kaçıp gideceğim Serkant Abi. Ama sonuç hep ‘hayırlısı ve sağlık olsuna geliyor.’ diye bitirdim. Gelen cevabın sonu da ‘…birgün bende hayır ve sağlık sözüne isyan edip gideceğim hayaliyle yaşıyorum.’ la bitiyordu. Bu depresif haller kalıtsal olabilir mi?

Yanlış anlaşılsın istemem ya da nasıl anlarsanız anlayın yahu; bu ‘sağlık olsun’, ‘hayırlısı’ na inancım sonsuzdur. Ki; tecribe etmişliğimiz çoktur. Ama dönem geliyor ki insanın sabrı falan bitmiş, içi kurumuş, yapayalnız kalmış gibi hissedebiliyor. Galiba bana Noel Baba değil de Polyanna lazım. Lazım derecesi ise; Polyanna’yı yutmak. O da düzmece, uydurmaca diyenlere cevap vermeyeceğim. Çok biliyorlarsa kendileri anlatsınlar da bakalım Polyanna’nın penceresinden bakmamızı sağlayabiliyorlar mı?

Aklıma takık ne zamandır, haberlerde söyleyip duruyorlar; ekonomi yükseliştey miş. Aramızda, aranızda bilen var mı; bu ekonomi kime kime yükseliyor arkadaşım?

Canım nasıl patlıcan oturtma çekti şimdi be! Şöyle yağı dibinde… Ekmek bana bana yenilesi. Televizyon, gazeteler, sokakta ki insanlar, tanıdık tanımadık herkes sağlıklı-organik beslenmekten, yok vejeteryanlıktan, veganlıktan, azot döngüsünden bahsettikçe benim canım böyle yağlı pilavlı falan şeyler çekmeye başladı. Evrenin mucizesi zencefile ne demeli, kulaklarımızdan çıkacak neredeyse. Ota boka zencefil, zerdeçal! Organik etiketi altında satılan ürünlerin gerçekten organik olma koşullarına uyup uymadıkları bir, fiyatlarıysa apayrı konu. Bir dönem organik beslen daha sonrasında beslenecek paran kalmayacak kadar yüksek fiyatlılar. Bunlara kafayı çok tak, istediğin kadar organik beslen gene de sağlıklı-uzun ömür garantisinin olmaması ise komik mi trajik mi bilen beri gelsin. .

Hele çok yakın zamanda yaşadığımız ani ölümden sonra iyice anlamsız gelmeye başladı tüm bunlar. Şayet bu uzun ve sağlıklı yaşamanın saçma sapan inanışlara, takıntılara bağlı bir reçetesi varsa kendisi uzun yaşaması gerekenlerdendi. Ama ne oldu; vakit geldi. O vakit kime ne zaman, nerede, ne şekilde gelecek bilmiyoruz. Bu kadar yormanın, yorulmanın hiç alemi yok. Kimilerinin dediği-inandığı gibi insanoğlunu izliyor, bu debelenmemizi görüyorsa feci eğleniyordur. 

Hayatla samimiyet derecemizin; enseye şaplak göte parmak olması gerektiği kanaatindeyim. Ne zaman ne olacağı, ne yandan vuracağı falan belli olmuyor çünkü. Ulan gene yaza yaza buldum doğru yolu!

Dur hele kalkıp yeni yıl kurabiyesi pişireyim barî.

Bu arada görüşemez konuşamazsak:

Yeni yılda da her şey gönlünüzce olsun

Bitcoin mevzu netleşsin

Gönlünüzdeki hayatınızda olsun

Sağlık olsun

Sokaklara hayvan bırakmaktan vazgeçilsin

Dinleyelim

Sevelim

Imkanı olanlar sevişsin

Aşık olanlar yar dan ayrılmasın

Şifa olsun

Derman bulsun

Geçmiş olsun

Sabır dolsun

Yalnızlık paylaşılsın

Yalan söyleyenleri burunları uzasın

Çocuklar çocuk olabilsin

Hayırlısı olsun

Kelebekler uçsun

Mavi hep olsun………

 

Eyvallah

 

özgür tamşen yücedal

Reklamlar
 
Yorum yapın

Yazan: 27 Aralık 2017 in GÜNLÜK, GENEL

 

Etiketler: , , , , , , , , , ,

zamanım yok şekerim

 

Alışmamış götte don

Alışmamış ayakta topuklu ayakkabı

Alışmamış dudakta kırmızı

Alışmamış yürekte sevda durmuyor….

Dün adeta noel ağacı gibi giyinmiş, dudaklarımda hiç alışık olmadığım kırmızı ruj, ayağımda topuklu ayakkabılarla bir sonraki durakta beni bekleyen Nesli’ye doğru, hiçbir şey yok muş, her şey normal miş gibi yürümeye çalışıyorken, kendi kendime ‘’ Spor ayakkabılar varken neyine be kızım senin bu ayakkabılar, burkacaksın bileğini falan al başına iş. Neyse hadi bozma kendini az kaldı bitiş çizgisine.’’ diye mırıldanırken aklıma gelen dörtlük buydu. Gerisini dilediğiniz gibi tamamlayabilirsiniz elbette. Bana geliveren, benden bu kadar.

Bu sabah mutfak masasında tek başıma oturmuş, dolaptan çıkardığım kahvaltılıkları kap, kavanoz ya da poşetlerinden çıkarmaya bile gerek duymadan masaya koymuş, bergamut aromalı salma çay eşliğinde kahvaltı ediyorken açık olan TLC televizyon kanalında gelinlik seçmeye babalarıyla beraber giden genç kızları konu eden bir program izledim. Kızlarını beyaz gelinlikle karşılarında gören tüm babalar ağladılar. Ilkinde ben de duygulanır gibi oldum. Ikinci baba ağlarken düşünmeye başladım. Üçüncüsünde neden ağlıyor olabileceklerini çözdüm. Tahminim; benim yıllardır annene çektirdiklerimi evli olduğun sürece bu it de sana çektirecek. 

Arayıp babama sormak isterdim ama ben evlenirken babam kimselere diyemeden zaten ağlıyordu, nikahın arife günü vefat eden babasının ardından. Söylemesi denk; her işi alintir kulintir zamanlara denk gelen biriyimdir. Buna da şükür.

Hımmm bakayım başka neler oldu!

Evet, tavsiye üzerine Paolo Sorrentino’nun YOUTH ( Gençlik ) adlı filmini izledim, sanırım Pazar akşamıydı. Duyguların çapraşıklığı, hayatın şaşırtıcı deneyimleri ve mutlak gerçek ölüm! Yaşlanıldığında gençliğe dair birçok hatıranın kalmıyor olması… Çocuklarla ilişkiler… Evlilikler…. Büyük aşklar…

Şimdi sırada; La Grande Bellezza ( Muhteşem Güzellik ) var. Bu da izlemiş olduğum gibiyse tüm filmlerini izleyebilirim.

“delikanlı sen yaşlılığın ne olduğunu bilmiyorsun ama ben gençliğin ne olduğunu biliyorum” ( Orson Welles )

Bizi bu bilmeler, öğrenmeler, bilip unutulanlar, bizim öğrendiklerimizi çoktan unutmuş olanlar, tecrübeler, tecrübesizlik VE aptallıklar büyüttü Ve perişan ettiler zaten.

Bizi perişan eden bir de bu zamansızlık. Hiçkimsenin hiçkimseye ayıracak zamanı yok, herkes çok yoğun. Ne kadar kısıtlıy mış bu amk ğmun zamanı, yettittiremedik birbirimize. Ama tabii ben ne anlarım, bu kadar bilen varken. Herkesin her boku bildiği bir çağdayız çünkü.

Artık ‘ laf çok, zaman yok ‘ çağı.

Hadi o zaman!

Eyvallah

özgür tamşen yücedal

 
Yorum yapın

Yazan: 15 Aralık 2017 in GENEL

 

Etiketler: , , , , , , , , , ,

sıcaklığı üzerinde

 

 

Kendinden büyük yaşta olanlar, tecrübeliler değil de kendinden küçükler söylediğinde daha bir dokunuyor insana, bir silkeleyip kendine getirtiyor insanı. Ki; bu arada tecrübe dediğimiz nedir, yaşla yıllarla doğru orantılı mıdır? Elf yaşıtı kuzeni (20) bu sabah, günün körü saatte mutfak masasında kahve içiyorken biz ikimiz, henüz rüyalarımız pijamalarımızda, uykunun kırıntısı çapaklar gözpınarlarımızdayken:
“Her şeye rağmen hayat devam ediyor Özgür Abla, her başım sıkıştığında bunu düşünüyorum sonra geçiyor.” dediğinde hissettiğim, düşünebildiğim tam da böyle bir şeydi. Benden tecrübelerce yol almış gibiydi. Dudaklarındaki tebessümü bir kutuya hapsedip başucumda saklama arzunun dibine düştüm. Ufacık bir tesadüf, bakışı işaret kabul edip peşine düşebilmesini kıskandım. Siktiri çekmeden siktirleyebilişini, her yeni sabahla gelen tazelenişi içine kabul edişini mesela. Sonra tazeliğini bencilce yalnızca kendisine saklamadan, cömertçe kahverengi uzun kıvırcık saçlarının ucundan dağıtarak asansöre binip gitti. Son bir öpücük de fırlattı dudaklarıyla olduğu yerden.
Şu anda ben Oğuz’un basketbol antremanında çocuklarını izleyen diğer velilerin arasında kulağımdaki kablolardan dün gece Ece’nin müzik arşivime yüklediği şarkıları dinliyor, “her şeye rağmen hayat devam ediyor.” diyorum. Bulaşıcıdır duygular ama ben güzel olanlarını seviyorum. Sizlerde kendinizi iyi hissettirecek, güzeli hatırlatacak insanlara sürtünün dilerim. Benim artık üzülecek kırılacak yerlerim çok yorgunlar çünkü. Hep güzel söylemek, güzel duymak istiyor şu ufacık kalbim, kulaklarım.
Güzel hafta sonları olsun.
Bir de canım, en derinimden sıcaklığı üzerinde kavrulmuş karışık kuruyemiş çekti şu an. Tadı dilime geldi.
Sevgiyle, tutku, aşkla!..

Eyvallah

özgür tamşen yücedal

 
1 Yorum

Yazan: 09 Aralık 2017 in GENEL

 

Etiketler: , , , ,

hop dedik

 

Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlara, Güneş’e, Ay’a şarkılar, şiirler yazılmış. Isınıp, aydınlatmak, yol göstermek, rayında tutmak derken derken ilişkimizi neden bunlarla sınırlayamadık bunlarla. Ben diyorum ayarımız yok bizim.

Bu kadar uzağımızdalarken nasıl oluyor da üzerimizde bu kadar etkili olabiliyorlar. Işığı, sıcaklığı falan tamam akıl alabiliyor. Da; ruhsal olarak diyorum, duygu durumlarımızı nasıl derinden, yakından etkileyebiliyorlar? Oldukça uzun zaman önce okumuştum; doğumgünü kutlamalarının çıkış sebebi bile bunlar. Güneş ve yıldızlar doğumgünlerimizde ( bir gün önce ya da sonra olabiliyor muş ) haritada doğduğumuz gündeki yerlerinde oluyor ve biz o doğum şokunu tekrar tekrar yaşıyor muşuz. Hele ki; bir sapma olsun vay halimizey miş. Al sana ters kavuşma, bunalımlı bir gün. Işte bu ihtimale karşı kutlamalar yapılır, doğumgünü olan kişi yalnız bırakılmaz mış, bunalıK olmasın, enerjisi yükselsin diye.

Merkür’e gelirsek, bu da yılda üç kere üç haftalık dönemlerle geriliyor muş. Yalnız başına gerilese iyi bu sırada bizler zaman durmuş gibi hissediyor muşuz. Adeta uzun bir ara vermişsiz gibi. Bu zamana kadar yaptığınız şeyleri geri dönüp değerlendirmek için en doğru zaman mış. Bu dönemde risk almaktan uzak durmalı, risk teşkil edecek girişimlerden de mutlaka kaçınmalıy mışız. Detaylara önem verip, yanlış anlaşılmalara karşı da dikkatli olmalıy mışız. Yaşamınızı etkileyecek büyük değişikliklerden ise uzak durmalıy mışız.

Şahsen ben, kendim doğumgünlerimde pek travmıyorum, benim işim sorgulama. Beni asıl tepe taklak eden hep Ay. Vampirlerle soy kesişmem olduğundan şüphelenecek kadar sapıyor rotam. Dün gece büyük geceydi. Bir de üstüne her yerde bangır bangır yazıp durmadıkları durum gerçekleşiyor ya, ben perişan.

Merkür geriliyor muş. Gerilerken gerilerken dün gece sanırım bana girdi. Iki gün boyunca süren iç sıkıntısı, öfke topu yutmuş hissiyatı… Telefonda Özlem aynı durumda, yanımda Elf ( Alp beni eskisi kadar sevmiyor gibi sanki! ) aynı durumda birbirimiz eyler haldeyken dolunay haberine sevinişimiz görülmeye değerdi. Hele ahizenin karşı ucunda Özlem’in:

– Gerçekten mi? O yüzden mi böyley mişiz? deyişi üstüne bir de suni gülüşü…

Gülelim mi, kaçalım mı derken oldu mu sana akşam. Saati 03:00 etmiş, nefes almakta zorlandığımdan balkon kapısını açıp yatmış, kafamdaki deli hesaplaşmalarla debeleniyorken yağmur sesini duydum. Kendimi balkondan atmama ramak kalmıştı yardımıma yağmur yetişti. Adeta içime içime yağdı. O yağarken ben uyumuşum.

Ben gerçekten neredeyim?

Buradaysam neden burası?

Doğru mu?

Gerçek buysa rüyalar ne?

Evlilik nedir?

Hatıra dediğin nedir?

Hatıra olarak saklayacaklarımızı biz seçiyoruz sanki?

Sarımsak yiyip ağzı nasıl kokmaz bir insanın?

Bu beyine istemedik, fazla bulduklarını silme yetkisini kim ( hangi güç ) verdi?

Feyza neden böyle yaptı acaba?

Ay içime kaçmış olabilir mi?

Yuttum mu ben O’nu?

Neden rahat olamıyorum?

Insanlar neden yalan söylerler?

Gece yatarken süt içmek yararlı mı?

Adalet bu dünyada tecelli ediyor mu?

Ediyor da biz farkına varamıyor muyuz?

Artık hiçbir şeyi, hiçkimseyi özellikle kendimi umursamayacağım!

Uyumadan önce son hatırladıklarımsa bunlar. Sabah uyandığımda başka bir insan mıydım? Tabii ki, hayır. ‘’ Bu ne lan dünün aynısı! ‘’ diye mırıldandım. Stabil kalan durumuma inanamamanın verdiği bir titreşimle neredeyse bütün sabahı da ağlayarak geçirdikten sonra ben sağ Ay selametle diyerek evden dar attım kendimi. Ben ağlarken içime dolan güven hissi ve resim yapmanın iyileştirici gücüyle bu saatlere geldim, şükür.

Bak içimde gene hafif bir fokurdama var ama aynı zamanda çok uykum var. Beynime tıpa tıkayıp yatacağım. Hiç uzatmayayım.

Tatlı rüyalar.

Geri geri gelirken dikkatli olalım.

Tişikkirlir Sipirmen!

Eyvallah

özgür tamşen yücedal

İşte bunlarda gerilemeyle ilgili gelen mailden inanan – inanmayanlar için alıntıladıklarım:

‘’ Merkür gerilemesini iyi bir şekilde kullanmak isterseniz olaylara daha farkındalıklı yaklaşmalısınız. Merkür 12 Aralıkta güneş ile kavuşarak tüm başarılarınızı aydınlatırken, 15 Aralıkta Venüs ile kavuşum yaparak aşk ve ilişkilerdeki ödüllerini önünüze getirecektir. Harekete geçin. 
Geleceği belirlemenin ilk şartı, yönü ve yolu belirlemektir. Zaman en etkili ilaçtır. Vakit öldürmek, intihar etmek demektir. Çalışmaya zaman ayır, başarının bedeli budur, düşünmeye zaman ayır, iktidarın kaynağı budur.
Eğlenmeye zaman ayır, sağduyunun kaynaklarından biri de budur. Etrafındakilere nazik davranmaya zaman ayır, mutluluğa giden yol budur. Hayal kurmaya zaman ayır, dünyanın dertlerini kısa bir zaman unutmak için en tatlı çare budur.



Kim inkar edebilir ki, kendi canını yakan kişiyi sevmediğini….Evrenin en puanlı sorusu burdan gelir.
Yaralı şifacı Kiron uzun zamandır süren geri hareketini tamamlıyor ve durağan pozisyonunda gerileyen merkür ile birbirlerine meydan okuyorlar.Aynı zamanda Satürn de Merkür ile kavuşum yapıyor. Kısaca yaralarımız acıyor ve bu acıyan yer çoktan kabuk bağlamış bir yerdi….
Nerden çıktı bu acı şimdi?
 Acaba bu yarayı kabuk mu bağlamıştı,yoksa kabuğun altında yaramı vardı? Bazen neresinden baksan işe yaramaz. Olan olmuştur bir kere. 
İlişkiler konusunda korkularınızla yüzleşmeye başlayacağınız bir zaman içine giriyoruz. ‘’

 
Yorum yapın

Yazan: 04 Aralık 2017 in GENEL

 

Etiketler: , , , , , , , ,

 
%d blogcu bunu beğendi: