RSS

Kategori arşivi: YARARLI BİLGİLER

osuruk

ekran-resmi-2017-02-21-23-08-37

‘’Umarım bundan sonraki hayatınızda, kilonuz ne olursa olsun, mutlu bir hayat yaşarsınız. Şunu unutmayın; mutluluğun sırrı kilomuzda değil, hayata nasıl sarıldığımızda.’’ ( Onur Gökşen )

Biraz geç kalmış olarak yeni sayısını bugün eve gelirken aldım Ot Dergisinin. Şimdi elime alıp ilk en sevdiğim sayfalarından biri olan sözlük sayfasını açtığımda  yukarıda paylaştığım, Onur Gökşen’in ‘Mutluluğun Sırrı’ tanımını okudum. Tesadüfün bu kadarı mı? En önemli amacı Elf’e destek olmak olan diyetimin beşinci gününde, hergün içtiğimiz yeşil çorba sebebiyle yeşermekten korktuğum şu günleri yaşıyorken, daha bu sabah uykumdan tatlı yemeli bir rüyayla uyanmışken, etrafımda gördüğüm her şey yemeli içmeli, duyduğum her şey yemek tarifi kıvamındayken… Elf’e karşı hissettiğim vicdani sorumluluk vermem gereken kilodan ağır gelip kaçamakta yapamıyorken, zordayım. ‘Çiğneyebiliyorken ye, yürüyebiliyorken gez.‘ diye okumuş, mırıl mırıl mırıldanıp geziniyordum halbûki.

Zordayım ama mutluluğun sırrını zayıflıkta falan aradığım yok, tanıyanlar bilirler. Mutluluğun şekil şemalle, güzellik çirkinlik, zenginlik fakirlikle kesinlikle alâkalı olmadığını konuşmaya gerek yok. Hâlâ bu konuda konuşanlar varsa beklesinler büyüyünce anlayıp konuşmayı bırakıyor akıllı insanlar. ( Cümle içinde büyümüş olduğu halde boş konuşmaktan vazgeçmemiş olan akılsız insanları andığımızı farketmişsinizdir. ) Mutsuzluğa gelince onun her şeyle ilgisi var. Mutsuz olmak istemeye gör! İçtiğin çorbanın lezzeti gibi ot bok sebepten de, memleketin hali gibi avunulacak yanı kalmayan sebeplerden de mutsuz olunabilinir. Hiçbir şey bulamadın mı? Kafanı kaldırıp gökyüzüne baktığında gökkuşağını görüp tebessüm etmek yerine her defasında bulutları görüp üstüne bir de dert edip bile mutsuz mutsuz yaşayabilir insan. Tercih meselesi.

Baktığımız, duyduğumuz, gördüğümüz, izleyip okuduğumuz şeylerden ne kadar farklı çıkarımlarda bulunuyoruz. Gerçekten her şeyin çevresinde 360 farklı derecede açı var ve herkesin baktığı açı farklı. Öğle saatlerinde kardeşim Özlem’le konuştuk mesela, okuduğu kitaptan bahsetti. Bahsettiği kitabı değil yalnızca hakkında yazılan yorumları okumuştum. Okunan hikaye, kelimeler aynı olduğu halde herkesin kendine aldığı farklı. Ne mutlu Özlem kendi payına yaşantılarımızla ilgili birçok şükür çıkartmış. Şükür. Tabii O diyette değil. Bak görüyorsunuz işte neden bahsetsem sonu gelip diyete dayanıyor. Algım yemek yemek dışındaki şeylere kapanmış gibi. Doğrusu daha çok akşam saatlerinde kilitleniyorum, geçecek.

Onur Gökşen’e gelince; daha önce okumadım. Az önce adını arama motoruna yazdım. Meğerse adamın yazmış oldukları arasında 180 günde verdiği 32 kilonun hikâyesini yazdığı, ‘ Allah Belanı Versin Brokoli ‘ adlı bir trajikomik kitapta var mış. Adam çözmüş demek. Yalnız o brokoli tüm bunları hakediyor. Görüntüsü şeker şirin duruyorken haşlanmak üzere suya girdiğinde mutfağa yayılan koku o görüntüden nasıl çıkıyor? Hadi kokusu çıktı peki yenilen bir lokmanın sonrasında bünyede yarattığı o gazın kudreti nedir arkadaş yahu!!! Sıçmışım meretin ihtiva ettiği kükürt, potasyum ve selenyum ile bol diyet lifi ve B1 ile C vitaminlerine diyeceğim ama o gaza katlanılmasını gerektirecek kadar yararlı körolasıca. Yemesi zevkli her şey zararlı, yapması zevkli her şey yasSaH günah yahu! Al sana bir mutsuzluk sebebi daha. Hale bak; el el üstünde o da göt üstünde kaldık gene.

Daha fazla yazamayacağım galiba, tükendim. Tek ilaç uyku. Keramet uykuda. Milletçe en iyi yaptığımız şey zaten uyumak.

Herkese, hepimize tatlı rüyalar dilerken osurabilmenin bile çok büyük bir nimet olduğunu unutmamak gerektiğini hatırlatmadan geçemeyeceğim. Bu konuda oldukça ciddiyim; şükredelim. Birlikteliğimize brokolinin nimetlerine ithafen bir özlü sözle son vermek istiyorum:

Osuruktan tayyare selam söyle o yare!

Eyvallah

özgür tamşen yücedal

 

 
 

Etiketler: , , , , , , , , , , ,

feng shui

Screen shot 2013-12-17 at 01.51.26

Biz daha oralara gelemedik, gelememişiz. Nerelere mi? Durun hele anlatacağım. Şimdi efendim, biz de birçok şey hala anam- babam usulü. Pilav- makarna mı pişecek, tereyağlı olacak. Beyazlar arada çamaşır suyuna basılacak. Üstten çıkan ters çıkarılmayacak. Sokağa çıkarken don temiz, çorap sağlam olacak. Domates suyu evde yapılacak. Bezelye buzluğa konulacak. Nevresim haftasında değişecek. Çocuklar taze yemek yiyecek. Karşındaki çemkirirken susulacak sıra gelince çemkirilecek. Kocaya ayarına göre ‘Paşam ağam’ denilecek. Herkes yerini bilecek. Kaynana aranıp sorulacak. Ana karşında mı, ses yükselmeyecek. İşten saatinde dönülecek. Kimisi hurafe, kimi alışkanlık, kimi test edip onaylanmış. Ne derseniz deyin.

İşte biz böyle anam babam usulü yaşarkene geçenlerde okuduğum feng shui kaidelerinden birine takıldı kafam: Klozet kapaklarını kapalı tutmak gerekirMİŞ. Ahanda tam şöyle yazıyordu:

‘’ Tuvalet ve banyolar sade, süsten uzak olmalı, kapıları ve klozet kapakları mutlaka kapalı tutulmalıdır. Aksi halde paranızda ciddi azalma ve kayıplar olur.
’’ yemin ederim paradan maradan değil de şu kanalizasyon bağlantısı, içinde dolananlar falan bi taktı bana, e ben de boş durmadım taktım klozet kapaklarına. Evde başladım ‘Kapatın! Kapatmayı unutmayın!’ nidalarıyla dolaşmaya. En fazla imtinayı gösteren Ouz (6,5) oldu. Şükür bir tek o dinliyor ve kayıtsız inanıyor bana; en azından ergenlik dönemine kadar… Neyse işte kapaklar kapalı tutulmaya başlandı.

Derken; ilk olarak Ouz gecenin bir körü, odasından bizim odaya doğru yola çıkmış tuvalet molası verdiği sırada klozet kapağının üzerine işedi. ( bundan evdeki kimsenin haberi yok.) Olaydan bir kaç gece sonra gene aynı saatlerde Erdo’nun tuvaletten gelen ‘’Başlayacam fengine de şuine de bu ne lan! Kapanmayacak şu kapaklar!’’ nidasına kadar feng şuilendi bizim evde. Yok yok vukuat olmadı ama sanıyorum ucundan dönüldü.

Tabii bunun öncesinde evde adaçayı tüttürecem diye yangın alarmını çaldırtmaya az kalmışlığım, enerji akışı rahat olsun diye eşya atıp ayazda kalmışlığım, sirke arındırır diyerek kokulara bulanmışlığım olduğu için sanırım mimliydim. Bu kapak mevzu da kapak oldu bana.

İşte bizim gelemediğimiz yer bu şuili muili şeyler. Ayna olduğu yerde iyidir, kalsın. Yatak sığdığı yerde dursun. Ayaklar kocaya ya da karıya doğru olsun. Gözler sevgiyle baksın. Ses yükseltilmesin. Bol kahkaha olsun. Yemek koksun. Eş dost dolsun. Telefonlar çalsın, susmasın. En önemlisi sağlık olsun. Yemişim fengini şuisini. 

NOT: Kafalar hafif dağıldı mı? Valla üç gündür polis, savcı, ayakkabı kutusu, cemaat, ampul falan derken avalladık. Ben her zaman olduğu gibi, bu ülkede yaşayan bir vatandaş olarak olanların, dönen dümbeleklerin biz zavallılarla hiçbir alakası olmadığına inandığımdan salladım gitti.

özgür tamşen yücedal

 

Etiketler: , , , , , , ,

sıradaki!

  Hani bu insanların çoğunu anlayamıyorum ya ben, işte artık anlamakta istemiyorum. Bana ne, ne halleri varsa onu görsünler. Geçen gün, o anlayamadıklarımdan birine daha rastlayınca kesin kararlandım, istemiyorum.

   Ve o sohbette anladım ki en anlayamadığım tür:  Durmadan eleştiren cins. Onu, bunu, otu, boku her şeyi eleştiriyor yalnızca kendilerine dokunmuyorlar. Ben de ona ve onun gibilere baktığımda eleştirilebilecek dünya şeyler görüyorum ama bana ne, beni ben bağlarım. O’da ( onun gibiler de ) bir bağlasa hatları kendine şaşar kalır, eleştire eleştire bitiremez bu defa kendisini. Bak aslında bu sebepten mi acaba sürekli dışarıyla ilgileniyor olması, içinde, kendinde, hayatında beğenilecek bir şey olmadığını biliyor olması mı? Bir de; o kadar eleştiresi olanlar açıp kendi götlerine baksınlar!

Hiçbirimiz kusursuz değiliz. Ben de değilim, sen de değilsin, onlarda değiller. Bugüne kadar olduğu gibi hep de olacak eksiklerimiz, kusurlarımız. Boş verelim gitsin allah aşkına yahu!

   Ayyy oturmuş neyi düşünüyor ve de en önemlisi kıymetli vaktimi harcıyorum şimdi ben. Asıl garibi; ben de onlar gibi eleştiren cinsten mi oldum bunları yazarak? Sanırım öyle oldum. Iğğğğ! Tamam, tamam konu kapandı.

   Sıradaki!

   Ortaya bir parça da attıralımda günümüz şenlensin.


NoT: Bir hafta ayrı kaldıktan sonra yurda döndüm. Pasaportları, parayı çaldırmış olmam, tüm olanlara rağmen dolanmadık dağ bayır, binilmedik metro hattı bırakmamış olmam yanında tatilin ikinci durağı Amsterdam’da anladım ki, bizim bu Türk Milleti nereye giderse gitsin mantaliteyide beraberinde götürüyorlar ve imtinayla koruyorlar. Eşeğe altın semer taksan da eşek aynı eşek! Read the rest of this entry »

 
 

Etiketler: , , , , , , , , , , ,

sarıp sarmalanma zamanı

 

”Çok uğraşırsam kendimi boğma noktasına geliyorum. Üstünkörü atsam oradan buradan sarkıyor. Onlar olmadan da çıkamıyorum” diyenlerdenseniz izleyin.

 
Yorum yapın

Yazan: 17 Kasım 2011 in YARARLI BİLGİLER

 

AYÇİÇEĞİNİN AŞKI

Tarlaları yavaş yavaş, sarının en güzeliyle boyamaya başlayan ayçiçeklerinin hikayesini paylaşmak istedim, sizlerle. Bir aşka beraber tanıklık edebilelim diye:

 

” Ayçiçeği güneşe aşık olunca,; gülmekten kırılmış bütün bitkiler”. Güneş gökyüzündeki tahtından bir an bile ayrılmaz,kudretli ve ulaşılmazdır. ”Sen kim o kim? Vazgeç bu sevdadan” demişler, hep bir ağızdan. Ayçiçeği, sesini çıkarmamış. Sevdalı gözleri dikmiş güneşe; bakmış bakmış bakmış. Uzun müddet hiçbir şeyin farkına varmayan güneş, nihayet bir gün, ayçiçeğinin bakışlarını hissetmiş üzerinde. Önce geçici bi heves sanmış, ama zamanla yanıldığını anlamış. Ayçiçeği o kadar inatçıymış ki, güneş tahtını nereye taşırsa yılmadan usanmadan o yöne çevirmiş başını. Derken bir öğleden sonra, artık bu takipten bıkan güneş sapsarı gazabıyla kavurmuş ayçiçeğini. Daha simsiyah tutarken üzerinde, insanlar akın etmiş olay mahalline. “Yaşasın!” demiş içlerinden biri. “Şimdi ne güzel çitleriz bu aşkı.”
Aynı gece televizyon karşısında acıklı bir aşk filmine gözyaşı dökerken, çitlemişler ayçiçeklerini.

Elif Şafak / Kağıt Helva

 

MARTILAR

    

Bundan yüzyıllar önce deniz aşırı, çok güzel bir ülke varmış. Her masalda olduğu gibi bu masalda da o ülkenin bir kralı ve tabii ki bir de prensesi varmış. Prenses, dünyalar güzeli bir kızmış. Kralın emri ile her gün prenses dolaşmak için saray muhafızları ile birlikte sarayın dışına çıktığında ona bakmak yasakmış. Halk, onun dolaşmaya çıktığı ilan edildiğinde eğilir ve gözlerini kapatır, ya da evlerine kaçışırmış. Onu görmenin bedeli ölümle cezalandırılırmış.

       Günlerden bir gün yine prenses dolaşmak için çıktığında… Fakir bir köylü delikanlı, iradesini yenememiş ve yavaşça başını kaldırıp prensese bakmış ve başını kaldıran fakir delikanlı ile prenses o anda göz göze gelmişler… Tabii ki… Tahmin edeceğiniz gibi fakir delikanlı pensese inanılmaz bir aşkla tutulmuş. Prensesin de o derin bakışlarıa boş olmadığını düşün,  fakir delikanlı günlerce uyuyamamış ve ölümü bile göze almak pahasına, prensesi bir kere daha görmek için uğraşmış durmuş. Bu arada fakir delikanlıya  tutulan güzel prenses, onun zarar görmemesi için günlerce kendini saraya kapatmış. Sonunda dayanamayan fakir delikanlı her şeyi göze alarak gizlice sarayın bahçe duvarına tırmanmış ve prenses ile bir kere daha göz göze gelmişler.

     Fakir delikanlı, hemen duvardan atlamış ve prensesle konuşacağı anda saray muhafızlarına yakalanmış. Kralın karşısına götürülen delikanlı, nasıl olsa ölümle cezalandırılacağını bildiğinden krala prensese duyduğu aşkını anlatmış. Kral ölüm emrini vereceği anda prensesin yalvarışlarına dayanamayarak fakir delikanlıya başka bir ceza vermeyi kabullenmiş. İŞTE HİKAYEMİZ DE ZATEN BURADA BAŞLIYOR.

     Hemen bir gemi hazırlattıran kral gidilebilecek en uzaktaki adaya bir fener yaptırmış ve fakir delikanlıyı da o adada yanlız yaşamaya mahkum etmiş.Aradan bir kaç ay geçmesine rağmen prensesi unutamayan fakir delikanlı prensese olan aşkını kağıtlara dökmüş ve martılara anlatmaya başlamış. Artık bütün martılar fakir delikanlının prensese olan aşkından haberdarmış. Sonunda martılar bile fakir delikanlıyı anlamış ve yazdığı mektupları prensese götürmeye başlamışlar.Ve zamanla prensesin de yazmış olduğu mektupları fakir delikanlıya götüren martılar aracılığı ile aşkları iyice büyümüş; ta ki bir sabah sarayın bahçesinde kahvaltı yaparken prensesin odasının penceresine ağzında bir mektupla konan martıyı kralın görmesine dek. Tabii korkulduğu gibi olmamış… Ağlayarak kızına sarılan kral, martıların bile bu aşkı anlarken, anlayamadığı için kendisinden utandığını söyleyerek; delikanlıyı alması için bir gemi yollayacağını ve onları evlendireceğini söylemiş. Buna çok mutlu olan prenses hemen fakir delikanlıya bir mektup yazmış ve olanları anlatmış.

     Tabii bu arada mektubu götürmek için bekleyen martıya da her şeyi anlatarak bütün martıları düğünlerine çağırmış. Buna çok sevinen martı mektubu bir an önce ıssız adaya götürmek için yola çıkmış. Tam yolu yarılamışken yanından geçen bir kaç martı arkadaşına haber verip, hepsinin düğüne davetli olduğunu söylemek için gagasını açtığında mektubun düştüğünü farketmiş. Ve mektubu tüm martılar hep birlikte aramaya başlamışlar. Fakat bir türlü bulamamışlar. Bu arada prensesten mektup alamayan fakir delikanlı, yazmış olduğu mektupları göndermek için bir tek martı bile bulamamış… Biraz ilerisinde uçuyorlar fakat yanına gitmiyorlarmış. Prensesin kendisini unuttuğunu yahut istemediğini sanan fakir delikanlı martıların onun için gelmediğini düşünerek, fenerden kendisini kayaların üzerine atarak intihar etmiş. Ve malesef kralın gemisi adaya vardığında fakir delikanlının soğuk bedeni ile karşılaşmışlar… İşte o gün bugündür, her şeyi düzeltmek için denizler üzerinde uçan martılar o mektubu ararlar. O mektubu bularak o inanılmaz sevgiyi ve her şeyi geri getiriceklerini sanırlar ve bu yüzden de hep denizler üzerinde uçarlar.

 

ERKEKLERİN

 

ERKEKLERİN DÜĞMELERİ NEDEN SAĞDADIRRRRRR?

(yazıyı hangi zamanda, hangi dergiden koparttığımı hatırlamadığım için ad yazamıyorum)

Erkeklerin tüm giyisilerinde düğmeleri sağda, ilikler solda iken kadınlar giyisilerinde tam tersidir? Giyisilerde düğmelerin kullanılmaya başlanıldığı ilk zamanlarda, düğmeler hem çabuk kırılabiliniyor, hem de çok pahalıydı. Düğme alabilecek zengin kadınlar da, uzun elbiselerini ancak hizmetçilerinin yardımı ile giyebiliyorlardı.

Hizmetçiler ise hanımlarının karşısında, onların düğmelerini sağ ellerini kullanarak daha rahat ve daha hızlı ilikleyebiliyorlardı. Bu nedenlerle, terziler düğmeleri hizmetçinin sağına, hanımının ise soluna gelecek şekilde diker oldular. Günümüzde her kadın, kendi kendine giyinip soyunmasına rağmen nedendir bilinmez, bu adet değişmedi.

 
Yorum yapın

Yazan: 11 Nisan 2011 in YARARLI BİLGİLER

 
 
%d blogcu bunu beğendi: