RSS

ne bu şimdi?

31 Tem

 

  Öncelikle ‘’ Gene neler demek istemişte, diyememiş bu kadın.’’ diyenleriniz çıkabilir baştan söyleyeyim. Zaten ben de bir bilebilsem ki ne demek istiyorum da yazıyorum bu satırları. Kafamın içinde birkaç tane çift kale maç var fakat gol atmak isteyenler de, golü karşılamak isteyenler de gene benim, iyiden iyiye boka sardım anlayacağınız. Bu arada bamya da şahane olmuştu. Bamyayla ilgili yeni kararım, bundan sonra aşka gelirde almaya karar verirsem en fazla 150 gr. alacağım, pişirene de yiyene de yazık yemin ederim.  

  Tüm bunların yanında ağzımda bir dolu küfür bu sabah gene, inşallah Erdo okumaz. Adam resmen sansür uyguluyor, ‘’ Gene de sen bilirsin.’’ diyerek, sek sek sekerekten, usul usul. Yalnızca bana ait olan yegâne yer burasıyken üstelik. Ama yok dayanamayacağım;

  Şimdi hayatını siktir edip yalnızca çocukları için yaşayanlara gıcık oluyorum.

  Çocuklarını siktir edip hayatını yaşayanlardan nefret ediyorum.

  Sürekli konuşan çocukları duymak istemiyorum.

  Sürekli ‘’otur, sus, yapma…’’ diye çocuklarını azarlayan ebeveynleri karanlık odalara tıkmak istiyorum.

  Ama en çok arka sokakta, köpeğini kalın bir ipe bağlayan kadından nefret ediyorum. Bakışlarım ve inlemelerimden anlamış olacak ki hayvan geçen akşam kaçıp arabamın altına saklanmıştı. Bir süre Oğuz’la beraber sevip, gezdirdikten sonra bıraktık. ( Bu sabah yoktu. ))

  Anammmm ben ‘’Tatil Sendromu!’’ na falan mı girdim yoksa. Nereye, neyin içine girdiysem bir an önce çıkmam hayrıma olacak. Daha gideli bir gün oldu ama kocamı mı özledim ne? Şimdi anacığım olsa ‘’ Canın dayak çekti herhalde.’’ Derdi. Aslında dayak değil de şöyle ayaklarımı yerden kesecek tazecik bir şey olsa! Hu Huuuu! Hemen dalmayın kendi fantezilerinizin içine, aşk falan değil bahsettiğim, yeni herhangi bir şey işte. Aşkla meşkle baş edemem ben bu saatten sonra. Ne istediğimi bilmediğim kadar ne istemediğimi biliyorum. İstanbul’a dönmek istemiyorum. İşe gitmek istemiyorum. Çamaşır toplamak, yemek yapmak istemiyorum. Birkaç gün yaz uykusuna mı yatsam, ne yapsam?

 

 

  Bakın yazınca biraz rahatladım. Etrafıma baktım; oğlum kedi kovalıyor, yan masada bir beyefendi yazıyor, iki hatun sohbette, kızım evde uyuyor, ben kahvemi sipariş ettim. Ulan gerçekten dayak lazım bana, dayak. Hadi ben şimdi kahvemi höpürtüdeyim. Birkaç güne kadar şehirdeyim, yazışırız.

ÖZGÜR TAMŞEN YÜCEDAL

Reklamlar
 
4 Yorum

Yazan: 31 Temmuz 2012 in GÜNLÜK, İNSANOĞLU

 

Etiketler: , , , , ,

4 responses to “ne bu şimdi?

  1. guguk kuşu

    31 Temmuz 2012 at 07:17

    🙂
    hakkaten dayağı haketmişsin yani.
    Ben de bazen kendimden nefret ediyorum, neetcez şimdi:)

     
    • ouzelf

      31 Temmuz 2012 at 19:37

      Valla yapacak pek bişi yok be Guguk Kuşu. ” Mal bu, bu kadarız.” diyerek, devam.

       
  2. Sebnem

    31 Temmuz 2012 at 21:28

    Ne yazsan kabul yine supersin kalemine saglik :))

     
    • ouzelf

      31 Temmuz 2012 at 21:30

      Her şeyi bir kadehe doldurdum içiyorum şekerim. Özledim seni! Öpüyorum, kocaman.

       

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: